Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην εγκύκλιο 437/26.2.16 του Υπουργείου Εργασίας, η ρύθμιση των 100 δόσεων του ν. 4321/2015 για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, δεν απόλλυται σε περίπτωση μη καταβολής άλλων, πλην των τρεχουσών εισφορών, ασφαλιστικών οφειλών που προέκυψαν μετά την υπαγωγή σε αυτήν, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην περίπτωση των επιβληθέντων προστίμων, καθώς τούτο αντίκειται στο γράμμα και το πνεύμα των εν λόγω διατάξεων.

Επομένως, σε περιπτώσεις που υφίστανται ρυθμισμένες οφειλές του ν. 4321/2015, όπως ισχύει, οι οποίες καταβάλλονται σύμφωνα με τα οριζόμενα στις οικείες διατάξεις, στη συνέχεια δε προκύψουν άλλες ασφαλιστικές οφειλές που δεν σχετίζονται με τρέχουσες εισφορές, οι τελευταίες δύνανται να υπαχθούν αυτοτελώς στις σχετικές πάγιες ρυθμίσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών (ν. 4152/2013), ενώ δεν θίγονται οι λοιπές ρυθμισμένες οφειλές.

Κατόπιν τούτων, όσοι οφειλέτες έχουν απωλέσει τη ρύθμιση του ν. 4321/2015, όπως ισχύει, για λόγους που σχετίζονται με τα ανωτέρω, ήτοι λόγω μη καταβολής ασφαλιστικών οφειλών που δεν αποτελούν τρέχουσες εισφορές, και εφόσον πληρούν και τις λοιπές προϋποθέσεις του ως άνω νόμου, δεν θεωρούνται έκπτωτοι και δύνανται να τη συνεχίσουν, εφόσον καταβάλλουν τις δόσεις που θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί αν αυτή δεν είχε απωλεσθεί.

Λύσις..